BU VATAN
(SEVDA NEYMIS GÖRÜN BIR !..)


Can Dündar'in asagidaki yazisi 10 Aralik 1996'da YENIYÜZYIL Gazetesi'nde yayinlanmistir. Yazinin icerigi ile EGEMENLiK ULUSUNDUR'un tanitim sayfalarindaki ruhun esyonlulukleri bize bu alintiyi yapmaktan baska bir secenek birakmadi. Can Dündar'a hislerimize bu denli cevirmen oldugu icin tesekkurler...


Sizi sevenler sizi ele verir.

Eger dostlariniz hep hirsizlar, ugursuzlar, belalilar ise sizin de pek hirli bir sey oldugunuz soylenemez.

Eger kapinizda her daim, eli kanli katiller " Seni seviyorum " diye seranat yapiyorsa sizde bir yanlislik var demektir.

Nedense Türkiye bugun sevgilileri hep belalilardan olusan yuzu gozu bicak yaralari icinde bir Fosforlu Cevriye gorunumune burundu.

Memleketi soyup sogana cevirmis uckagitcinin, kacakcinin, soyguncunun, vurguncunun vatan sevgisinden gozleri yasariyor. Masum insanlarin kanini dokmus cinayet sebekeleri en sadik vatanperver pozisyonundalar. Hem dovup hem sevdikleri bu vatana sevdalanma tekelini de kimselere birakmiyorlar, " Fosforlu " yu iliklerine kadar somurup ayakta zor duracak hale soktuklari halde " Onu kimselere yar etmeyiz " diye posta koyuyorlar.

Ve disaridan bakanlar bu kadar belali sevgilisi olan bir ulkenin olsa olsa kotu yola dusmus, kisik sesli bir bataklik gulu olduguna hukmediyorlar.

Vatan, kendisini " olduresiye " seven bu cetenin elinden siyrilip gercek sevgiyi tadamadan can cekisip duruyor.

Oysa ilk kundagi bu topraklar uzerinde baglanmis, ilk banyosunu bu ulkenin sulari ile yapmis milyonlarca insan gibi biz de kursun atip kursun yemesek de hicbir karsilik gozetmeyen tek yanli bir askla seviyoruz bu vatani...

Hatta bazilarimiz Fosforlu'nun belali sevgililerinden hergun dayak yiyip itile kakila yasadigimiz halde karsiliksiz bir sevdayi azimle surduruyoruz yillardir.

Vatan icin calip cirpmiyor, kan dokmuyor, orman yakmiyoruz.

Ama isimizi iyi yapmaya calisiyor, okuyor, yaziyor, uretiyoruz. Alninda bela damgasi olan su ulkenin yuzunu agartmak icin bilimin, sanatin, edebiyatin, sanayiin kulvarlarinda kosuyor, basari cicekleri derleyip sunuyoruz vatana...

Vatan, kendisi icin kan dokenleri, cinayet isleyenleri zor kullananlari seviyor. Onlari kollarina takip oburlerine eziyet ediyor, evlerini dinlettiriyor, takip ettiriyor, kuytularda dovdurup vurduruyor.

Ama biz yine de " karsiliksiz bir askla " seviyoruz vatani.

Kolay mi, bu vatanin cocuklarindan dogmus bu ulkeye cocuklar dogurmusuz.

Topragina olulerimizi gommusuz, cinarlar dikmisiz.

Arsalarinda misket oynamis, okullarinda ergenlik sivilcelermiz patlamadan melankolik ilk asklar yasamisiz. Turkuleriyle cosup, sarkilariyla huzunlenmisiz. Uzak bir kosede yanik bir ezgisiyle burun direklerimiz sizlamis.

O'nun kadinlarini sevmis, kitaplarini okumus yazmisiz. Dili, dilimiz olmus.

Denizlerinde tuzumuz, topraginda terimiz var.

Agitlarina aglamis, taslamalarina gulmusuz.

O lekelendikce biz uzulmusuz. O yandikca yanmis, gozunu kan burudukce kanamisiz.

Su topraklar ustunde adil ve kendisiyle barisik bir ulke kurulsun diye ugrasmisiz.

Vatanin bayragina sarili cesetlerin hep genc hep yoksul olmasina isyan etmisiz.

Zamanla hirsizin, ugursuzun, eskiyanin vatanseverlik yarisina girdigi yerde sevgimizi soylemez olmusuz. Masuma kursun sikana, yargisiz kan dokene dagitilan seref madalyalarindan dusmemis hissemize...Gocunmamisiz.

Insanlarini kuytularda kursunlamayan, ayakta kalmak icin baskalarinin kanini dokmeyen bir ulkeden yana olmusuz, oyle oldugumuz icin kuytularda kursunlanmisiz, tenhalarda kanimiz dokulmus.

Vatanin issiz biraktigi cocuklari, copculuk yapmak icin Avrupa kapilarinda gun sayarken ayagimiza gelen firsatlari tepmis bu topraktan kopmamisiz.

Simdi o kopamadigimiz vatanin koluna yapismis birileri " Ya onu bu haliyle sevin ya da terkedin " diye dayatiyor. Cetenin elebasilari, seref madalyalariyla " vatanperver " ilan ediyorlar dayatmacilari...

Bizse nefretle yokeden degil, sevgiyle varolan bir vatani ozluyoruz.

Ugruna silah cekmedik, kursun sikmadik, orman yakmadik, ama turkuler yaktik, romanlar yazdik, agaclar diktik.

Ve sevdik, bizi kah dovup kah severek buyuten bu " Fosforlu " vatani.

Sevmesek ugrasir miydik boyle onu kanli cinayet sebekelerinin elinden cekip alabilmek icin ?...

Cabalar miydik, yaralarini sarip, onu tertemiz ve rengarenk bir sevda ulkesi yapabilmek icin ?...

BIRAKIN BU VATANIN YAKASINI, BIRAZ DA BIZ SEVELIM... SEVDA NEYMIS GÖRÜN BiR !..


 ULUS MEYDANI'na dön